خلاصه ی کلیدی:

•  درمان طولانی مدت افراد مبتلا به چاقی و پیش دیابت با تیرزپاتید، وزن بدن و پیشرفت پیش دیابت به دیابت را کاهش داد و توسط این افراد به خوبی تحمل شد.

•  مزایای قلبی متابولیکی این درمان، پس از قطع دارو معکوس شد.

5 نوامبر 2024 - تیرزپاتید مزایای طولانی مدت کاهش وزن و جلوگیری از پیشرفت به دیابت را در بیماران مبتلا به چاقی و پیش دیابت نشان داد، اما تنها تا زمانی که آنها به مصرف آن ادامه دادند.

کارآزمایی SURMOUNT-1 یک مطالعه تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما بود که بر روی بیماران مبتلا به اضافه وزن به اضافه ی یک بیماری همراه، یا چاقی مرتبط با وزن و بدون دیابت، به طور تصادفی به مدت 72 هفته با دوزهای 5، 10 یا 15 میلی گرم تیرزپاتید(Mounjaro/Zepbound، Eli Lilly)انجام شد.

بر اساس نتایج اصلی مطالعه ی 3 ساله SURMOUNT-1 که قبلاً در آگوست 2024 گزارش شده بود، بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاقی بدون دیابت، تقریباً 20.9٪ کاهش وزن را در طی 72 هفته درمان با 15 میلی گرم تیرزپاتید تجربه کردند.

در نشست هفته ی چاقی، دکتر Leigh Perreault، دانشیار بالینی پزشکی در بخش غدد درون ریز، متابولیسم و ​​دیابت در بیمارستان دانشگاه کلرادو، به بررسی اجمالی نتایج 3 ساله ی اثربخشی و ایمنی کارآزمایی SURMOUNT-1 پرداخت.

هدف از کارآزمایی 3 ساله SURMOUNT-1 ارزیابی تأثیر تیرزپاتید بر تغییر وزن بدن و قند خون در شرکت کنندگان مبتلا به پیش دیابت، و همچنین تاثیر این دارو بر جلوگیری از پیشرفت به دیابت نوع 2 بود.

دکتر Perreault در طی این سخنرانی، گفت: « به گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها در ایالات متحده، تقریباً 40 میلیون آمریکایی با دیابت زندگی می کنند. اپیدمی دیابت، چه در ایالات متحده و چه در سایر کشورها، به وضوح تا حد زیادی توسط پیش دیابت هدایت می شود».

پرفسور Louis J. Aronne، استاد مرکز تحقیقات متابولیک در کالج پزشکی Weill Cornell، ویژگی‌های پایه ی 1032 شرکت‌کننده ی مبتلا به پیش دیابت را در مطالعه ی SURMOUNT-1 سه ساله پس از ثبت نام آزمایشی مورد بحث قرار داد(میانگین سن، 48 سال، 64٪ زن، 73.4٪ سفید پوست).

پرفسور آرون گفت: همه شرکت‌کنندگان چاق یا دارای اضافه وزن به همراه یک بیماری ناشی از وزن اضافی بودند. تشخیص پیش دیابت در این افراد بر اساس معیارهای تعریف شده توسط انجمن های دیابت آمریکا و حداقل با داشتن دو آزمایش غیر طبیعی انجام شد.

این کارآزمایی شامل یک دوره افزایش دوز 20 هفته ای بود. شرکت کنندگان مبتلا به پیش دیابت که در طی 72 هفته ی اول تحت درمان با تیرزپاتید باقی مانده بودند، تحت یک دوره درمانی 104 هفته ای با 5 میلی گرم، 10 میلی گرم یا 15 میلی گرم تیرزپاتید درمان شدند( کل دوره ی درمان 176 هفته)، پس از آن شرکت کنندگان 17 هفته دیگر بدون مصرف تیرزپاتید برای ارزیابی ایمنی برای کل مدت کارآزمایی، تحت نظر قرار گرفتند.

اثربخشی سه ساله ی تیرزپاتید در کاهش وزن

پرفسور Ania M. Jastreboff، دانشیار پزشکی و اطفال در دانشکده پزشکی ییل، و مدیر مرکز تحقیقات چاقی ییل و یکی از مدیران مرکز مدیریت وزن Yale، داده‌های اثربخشی اصلی تیرزپاتید را برای کاهش وزن در طی 3 سال ارائه کرد.

نقاط پایانی کلیدی شامل میانگین درصد تغییر وزن بدن از تصادفی سازی تا هفته 176ام، و زمان شروع دیابت نوع 2 در هفته 176ام - در طول دوره درمان - و هفته 193ام - تا پیگیری پس از درمان- بود.

در میان گروه اصلی SURMOUNT-1 از 2539 شرکت‌کننده، 40.6 درصد در زمان تصادفی سازی پیش دیابت داشتند و واجد شرایط برای ادامه کارآزمایی 3 ساله ی SURMOUNT-1 بودند.

پرفسور Jastreboff ، گزارش داد که میانگین کاهش وزن 3 ساله با دوز 15 میلی گرمی تیرزپاتید تقریباً 22.9 درصد بود که حاصل متوسط کاهش وزن بین ​​15.7 تا 24.6 کیلوگرم بود، بسته به دوز تیرزپاتید (بر اساس وزن پایه برابر با 107.4 کیلوگرم).

در طی 3 سال پیگیری، 12.6 درصد از شرکت کنندگان در گروه دارونما، به دیابت نوع 2 مبتلا شدند در مقایسه با 1.2 درصد از شرکت کنندگان که تحت درمان با تیرزپاتید بودند، که با HR برابر با 0.06 برای دیابت (P <.001) یا کاهش 94 درصدی در خطر ابتلا به دیابت در بیماران مبتلا به پیش دیابت که تیرزپاتید مصرف می کردند، مرتبط بود. بر اساس این سخنرانی، تعداد گزارش شده از شرکت کنندگانSURMOUNT-1  که برای پیشگیری از یک مورد جدید دیابت نیاز به درمان داشتند، 9 نفر بود.

در طول دوره درمان با دارو، تا 94.5٪ از شرکت کنندگان تحت درمان با تیرزپاتید، در مقایسه با 60.4% از شرکت کنندگان در گروه دارونما و مداخله سبک زندگی، بازگشت به نرموگلایسمی(قند خون طبیعی) را تجربه کردند. پرفسورJastreboff  و همکارانش تخمین زدند که تقریباً 55.2٪ از کاهش خطر دیابت به اثرات کاهش وزن تیرزپاتید مربوط می شود.

علاوه بر این، شرکت‌کنندگانی که برای طولانی‌مدت 15 میلی‌گرم تیرزپاتید دریافت کرده بودند، نیز موارد زیر را تجربه کردند:

•  کاهش متوسط​​ HbA1c از 0.5٪ به 0.65٪.

•  کاهش متوسط ​​اندازه ی دور کمر اولیه از 116.6 سانتی متر به 96.5 سانتی متر.

•  کاهش فشار خون سیستولیک به طور متوسط به میزان ​​8 میلی متر جیوه و کاهش فشار خون دیاستولیک به میزان 5.9 میلی متر جیوه بطور متوسط.

•  افزایش بیش از 14 درصدی در کلسترول HDL.

•  کاهش بیش از 32درصدی مقدار تری گلیسریدها.

• بهبود در غلظت تمام لیپیدها

• بهبود در هر هشت حوزه از پرسشنامه کیفیت زندگی Short Form-36v2.

پس از قطع درمان پس از 176 هفته مصرف تیرزپاتید، محققان تغییراتی را به سمت وزن پایه، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و فشار خون در طول دوره 17 هفته‌ای پس از مصرف دارو گزارش کردند.

پرفسور Jastreboff، در طول سخنرانی خود گفت: "درمان با هر سه دوز تیرزپاتید کاهش وزن بدن را در مقایسه با دارونما طی بیش از 3 سال نشان داد. پیشگیری از دیابت با تیرزپاتید در طی 3 سال منجر به کاهش 94درصدی در پیشرفت دیابت و تقریباً بازگشت 95درصدی موارد پیش دیابت به نرموگلایسمی شد. بهبود در تمام معیارهای قلبی متابولیکی و در تمام حوزه های کیفیت زندگی مرتبط با سلامت مشاهده شد. قطع مصرف دارو با افزایش وزن و بدتر شدن قند خون و افزایش پیشرفت به دیابت نوع 2 همراه بود.

ایمنی سه ساله تیرزپاتید برای کاهش وزن

پرفسور Sean Wharton، مدیر پزشکی کلینیک پزشکی وارتون، و استاد کمکی در دانشگاه مک مستر در همیلتون در انتاریو، و دانشگاه یورک در تورنتو، و از کارکنان دانشگاهی در بیمارستان کالج زنان و کارکنان بالینی در علوم بهداشتی همیلتون، نتایج اصلی ایمنی این کارآزمایی 3 ساله را ارائه کرد.

پرفسور وارتون، تفاوت معنی داری بین دارونما و هیچ یک از دوزهای تیرزپاتید در میزان مرگ و میر گزارش نکرد. با این حال، قطع زودهنگام مصرف به دلیل عوارض جانبی اورژانسی در درمان در میان افراد تحت درمان با تیرزپاتید در مقایسه با دارونما بیشتر بود.

شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده مربوط به دستگاه گوارش (GI) و موارد گزارش شده عموماً با شدت خفیف تا متوسط ​​بود. شایع ترین رویدادهای مرتبط با دستگاه گوارش شامل اسهال، تهوع، یبوست و استفراغ بود. سنگ کیسه ی صفرا(Cholelithiasis) نیز در گروه تیرزپاتید در مقایسه با دارونما بیشتر مشاهده شد که این یافته با مطالعات قبلی مطابقت دارد.

بر اساس این سخنرانی، این نتایج با ایمنی و تحمل تیرزپاتید که قبلا در نتایج 72 هفته ای از SURMOUNT-I منتشر شده بود و سایر مطالعات بالینی تیرزپاتید، مطابقت داشت.

مشخصات قابل تحمل و ایمنی تیرزپاتید در این مطالعه به مدت 3 سال و 9 ماه به طور کلی با درمان‌های مبتنی بر اینکرتین در افراد مبتلا به چاقی مطابقت داشت. شایع‌ترین عوارض جانبی، علائم گوارشی بود که عموماً با شدت خفیف ​​تا متوسط، عمدتاً در طول افزایش دوز رخ می‌دادند. در بین عوارض جانبی، شایع ترین دلایل قطع دارو، عوارض جانبی دستگاه گوارش بود. موارد بروز بیماری کیسه صفرا در شرکت‌کنندگان از گروه‌های 10 و 15 میلی‌گرمی تیرزپاتید در مقایسه با دارونما بیشتر گزارش شد. این یافته عمدتا به دلیل افزایش بروز سنگ کیسه ی صفرا بود.

تغییر تمرکز از کاهش وزن به افزایش سلامتی

پس از ارائه ی نتایج ایمنی 3 ساله ی مطالعه ی SURMOUNT-1، پرفسور Carel Le Roux، مدیر گروه پزشکی متابولیک در دانشگاه کالج دوبلین، این کارآزمایی را به عنوان راهی برای تغییر تمرکز از کاهش وزن تا افزایش سلامتی، توصیف کرد.

او گفت: در افراد چاق مبتلا به پیش دیابت، درمان چاقی، می تواند پیش دیابت را کنترل کند، اما آن را درمان نمی کند. عوارض متابولیک چاقی پس از درمان با تیرزپاتید بهتر شد و بهتر باقی ماند. عوارض عملکردی چاقی نیز بهتر شد و بهتر باقی ماند. همچنین عوارض روانی چاقی بهتر شد اما این احتمال وجود داشت که نزدیک به سطح اولیه بازگردد. ابهام در مورد آنچه که با رفتار اشتها آور اتفاق افتاد، همچنان باقی است. اکنون می‌توانیم تمرکز را از کاهش وزن به افزایش سلامتی تغییر دهیم. هنگامی که بیماران مبتلا به پیش دیابت و چاقی را درمان می کنیم، می توانیم به اهداف اساسی سلامتی و عملکردی این درمان فکر کنیم.

منبع:

https://www.healio.com/news/endocrinology/20241105/tirzepatide-safe-effective-for-weight-loss-preventing-diabetic-progression-at-3-years